"𝗘𝗧𝗔𝗟𝗢𝗡 𝗡𝗥 𝟭" czyli radziecka ogólnowojskowa sucha racja żywnościowa.
Od niepamiętnych czasów wszystkie armie świata muszą jeść, nie tylko w obozach i koszarach, ale także w polu i podczas walki.
Nie inaczej było w Armii Radzieckiej.
Po Drugiej Wojnie Światowej w Armii Radzieckiej kilkukrotnie zmieniano skład i gramaturę ogólnowojskowej suchej racji: w 1948, 1952, 1961, 1982 i 1990 roku. My zajmiemy się dzisiaj ogólnowojskową racją żywnościową z lat 80. nazywaną „Etalon nr 1” lub „suchpajek”.
![]() |
| Pudełko ogólnowojskowej suchej
racji żywnościowej Armii Radzieckiej
"Etalon nr 1" ukompletowany pod zamówienie z roku 1974. |
Zgodnie z Rozkazem Ministra Obrony ZSRR nr 145 z roku 1961, ogólnowojskowa dobowa sucha racja żywnościowa była wydawana żołnierzowi w sytuacji, gdy nie było możliwości zapewnić mu wyżywienia z kotła, i na okres nie dłuższy niż trzy doby.
„Etalon nr 1” składała się z:
- Galety (rodzaj chrupkiego suchego pieczywa razowego) lub suchary – 300 g, (lub chrupki chleb z razowej mąki żytniej 270 g),
- Konserwa mięsna – 250 g,
- Dwóch konserw mięsno-warzywnych po – 265g,
- Cukier w kostkach – 135g,
- Herbata – 2g.
![]() |
| Etykieta ogólnowojskowej suchej racji żywnościowej "Etalon nr 1" z podziałem na posiłki. Zamiast galetów w zestawie jest chrupkie pieczywo wypiekane z razowej mąki żytniej 3x90 g. |
Najczęściej wszystkie te produkty były zapakowane do kartonowego pudełka, ale mogły być wydawane luzem, „do reki” przez szefa kompanii.
Dopełniano rację 400 g chleba pszennego I gatunku lub 300g sucharów.
Taka racja miała ok. 3100-3300 kcal, waga pakietu to ok. 1,4 kg.
![]() |
| Zawartość ogólnowojskowej suchej
racji żywnościowej Armii Radzieckiej
"Etalon nr 1" Jakaś pokazówka z Grupy Wojsk Armii Radzieckiej w Niemczech z roku 1984. |
Rozkazem Ministra Obrony nr 245 z 25. października 1982 roku, wprowadzono „Normę nr 16” czyli "nową" dzienną ogólnowojskową suchą rację żywieniową.
W rozkazie tym, wprowadzono urozmaicenia składu „Etalonu nr 1” (4 warianty, a w każdym inna konserwa mięsna i różne pieczywo) gdzie jednocześnie pozostały skład „suchpajka” pozostał taki sam.
Od 1983 roku „Norma nr 16” składała się z:
- Pieczywo: - chrupkie pieczywo z maki pszennej razowej lub żytniej 2 gat. – 600g, - lub suchary z maki żytniej lub pszennej razowej - 600 g, - lub chlebki (wafle, sucharki) – 600g,
- Konserwy mięsno-warzywne (gryczana lub perłowa kasza z mięsem wieprzowym lub wołowym) – 500-550g,
- Konserwy mięsne:- mielonka wieprzowa – 250g,- lub wołowina w sosie własnym – 250g,- lub pasztet z wątróbek – 250g,- lub „śniadanie turysty” (taka mielonka turystyczna) – 200g,
- Cukier rafinowany (w kostkach) – 135g,
- Herbata – 2g.
![]() |
| Pudełko ogólnowojskowej suchej
racji żywnościowej Armii Radzieckiej wg
rozkazu Ministra Obrony nr 245 z 25. października 1982 roku, tzw. „Norma nr 16” |
Zgodnie z rozkazem nr 245 z 1982 roku ogólnowojskowa sucha racja "wariant 1" z roku 1988 wyglądała następująco:
- Suchary – 300 g,
- Konserwa mięsna – 250 g,
- Konserwy mięsno-warzywne – 500g,
- Cukier rafinowany w kostkach – 135g,
- Herbata – 2g.
Dopełniano pakiet 400 g chleba pszennego I gatunku lub 300g sucharów.
Racja taka miała ok. 3100-3200 kcal, waga pakietu to ok. 1,4-1,5 kg.
Jak widzimy od lat 60. skład "suchpajka" się nie zmienił, wprowadzono tylko w latach 80. możliwość zmniejszenia gramatury konserw miesno-warzywnych do 250g i urozmaicono rodzaje pieczywa i konserw mięsnych.
Jak widzimy radziecka sucha racja żywnościowa była kaloryczna, ale mało urozmaicona i diabelnie słodka
Z czasem zajmiemy się i nimi








Komentarze
Prześlij komentarz