Posty

Torba polowa dla sierżantów służby zasadniczej wz 64

Obraz
  Torba polowa dla sierżantów wz.64, (ros. Полевая сумка для сержантов обр. 1964 ). „Torba polowa dla sierżantów służby zasadniczej i kursantów wojskowych uczelni” tak się ona pierwotnie nazywała, wprowadzona została do wyposażenia Amii Radzieckiej rozkazem Ministra Obrony ZSRR nr 130 z 26. maja 1964 roku. Torba polowa dla sierżantów wz.64 widok z przodu. Jest to jednokomorowa torba wykonana ze brązowej sztucznej i naturalnej skóry, o wymiarach 24x20x6 cm i przeznaczona jest do noszenia przez sierżantów i funkcyjnych służby zasadniczej Sił Zbrojnych ZSRR. Torba polowa dla sierżantów wz.64, widok z tyłu z paskiem. Z „IK” imitacji skóry (ros. Искусственная кожа), czyli z PCV , wykonano przedni i tylny panel, zamkniecie, pasek nośny i pasek zapięcia. Ze skóry naturalnej boki i spód torby, lamówki oraz prosty organizer do ołówków. Torba polowa dla sierzantów wz.64. Widoczny mini organizer na przybory piśmiennicze. Torba polowa dla sierzantów wz.64. Widok z boku. Torba polowa dla s...

Z podręcznika zwiadowcy WDW. Ślady pojazdów wojsk NATO.

Obraz
Radziecki zwiadowca musi bezbłędnie rozpoznać sylwetki czołgów, transporterów czy samochodów przeciwnika. Musi także umieć rozpoznawać natowskie pojazdy po śladach gąsienic, to jeden z wielu elementów szkolenia zwiadowcy radzieckich WDW i DSz. Rozpoznawanie  śladów techniki bojowej i środków transportowych. Przy rozpoznawaniu śladów konieczne jest ustalenie rodzaju i ilości techniki wojskowej (transportowej), kierunku przemieszczania się oraz wieku śladu. Szybko i łatwo można określić rodzaj sprzętu wojskowego na podstawie śladów gąsienic, jeśli zna się jego główne cechy, przede wszystkim szerokość gąsienicy, szerokość rozstawu gąsienic, a przede wszystkim wzór odcisku, jaki pozostawia.na ziemi.  Dane dotyczące niektórych głównych rodzajów broni i wyposażenia przeciwnika podano w tabeli 8 oraz na rys. 57 i 58. W związku z tym, zwiadowca musi zawsze mieć przy sobie taśmę mierniczą lub centymetr krawiecki, aby zmierzyć te parametry. Trudniej jest określić typ pojazdu kołoweg...

"𝗡𝗼𝗿𝗺𝗮 𝗻𝗿 𝟭" czyli dobowa norma żywieniowa żołnierza Armii Radzieckiej.

Obraz
  "𝗡𝗼𝗿𝗺𝗮 𝗻𝗿 𝟭" czyli dobowa norma żywieniowa żołnierza Armii Radzieckiej. Jak w każdej innej armii świata także w Armii Radzieckiej karmiono żołnierzy służby zasadniczej. Raz lepiej, raz gorzej, ale z głodu nikt się nie zesrał. Od zakończenia Drugiej Wojny Światowej normy żywieniowe w Siłach Zbrojnych ZSRR zmieniały się kilkukrotnie, a w latach 50. była nawet norma wegetariańska. No, bardziej bezmięsna (bez wieprzowiny) dla żołnierzy których „tradycja” nie dopuszczała spożywania wieprzowiny. Dokładniej omówimy, najbardziej czasowo nas interesującą, „Normę nr 1” z rozkazu MO ZSRR nr 245 z 25. października 1982 roku. Rozkaz ten obowiązywał w Siłach Zbrojnych ZSRR od 1. stycznia 1983 roku do końca roku 1990. „Norma nr 1” z rozkazu MO ZSRR nr 245 z 25. października 1982 roku. „Norma nr 1” inaczej zwany normą żołnierską, normą ogólnowojskową została stworzona dla żołnierzy służby zasadniczej (szeregowców i sierżantów) oraz chorążych i żołnierzy nadterminowych Wojsk Lądow...

Torba polowa dla sierżantów wz.41.

Obraz
  Ten model radzieckiej torby polowej dla sierżantów służby zasadniczej (ros. Полевая сумка для сержантов обр. 1941) jest powojenną produkcją zunifikowanej torby polowej dla młodszych dowódców i konnych zwiadowców obr.41. W wielu opisach (zwłaszcza tych w sklepach internetowych ) torba taka widnieje pod oznaczeniem wz.48, wz.50 lub nawet wz.53 – ale tak naprawdę jest to nieznacznie, po wojnie, zmodyfikowany model torby wz.41. Torba połowa dla sierżantów wz.41 - widok z tyłu. Ta jednokomorowa torba polowa dla sierżantów, o wymiarach komory głównej 22x18x4 cm, wykonana jest z kirzy, skóry i parcianego paska. Kirza wykorzystana do szycia toreb wz.41 może być w wielu odcieniach brązu: do bardzo jasnego do bardzo ciemnego. Podobna kolorystyka występuje w elementach skórzanych. Parciany pasek jest zawsze w kolorze ochronnym. Torba połowa dla sierżantów wz.41 - widać zapięcie na knopik dwóch małych kieszonek. Na przedniej ścianie torby pod klapą główną naszyto dwie małe kieszonki na drobn...

Ładownice na magazynki do broni strzeleckiej używane w białogardzkiej 83. Samodzielnej Brygadzie Desantowo-Szturmowej 1985-1990.

Obraz
 Przegląd radzieckich ładownic na magazynki  do broni strzeleckiej używane w białogardzkiej 83. Samodzielnej Brygadzie Desantowo-Szturmowej 1985-1990. Ładownica 𝟱𝟲-𝗦𝘇𝗠-𝟮𝟭𝟮 do karabinka AKM i AKMS. Po zmianie przeliczników jednostki ognia do broni strzeleckiej w Siłach Zbrojnych ZSRR w latach 50. (co wydatnie odciążyło strzelca z 6 magazynków na 4), potrzebna była nowa ładownica do karabinków serii AK. Trzykomorowa parciana ładownica w kolorze ochronnym przeznaczona jest do przenoszenia trzech 30. nabojowych magazynków stalowych 56-M-212, magazynków 6Ł9 z lekkiego stopu oraz magazynków 6Ł10 z masy plastycznej. Na zewnątrz z boku ładownicy 𝟱𝟲-𝗦𝘇𝗠-𝟮𝟭𝟮 naszyto zapinaną kieszonkę przeznaczoną dla olejarki (dwukomorowej 56-Ż-220, jednokomorowej 56-Ż-220U lub olejarki z masy plastycznej 6Ju5), oraz szmatki lub pakuł do czyszczenia. Na ładownicy naszyta jest także zapinana kieszonka na przybornika 6Ju4. Niektóre ładownice (zwłaszcza te wcześniejszej produkcji) nie maj...