Normy zaopatrzenia w odzież dla szeregowców i sierżantów dwuletniej służby zasadniczej Armii Radzieckiej (dla regionów o klimacie umiarkowanym).

 

"Elementy ubioru wydawane żołnierzom do użytku w czasie zasadniczej służby wojskowej stanowią własność państwa, w związku z czym każdy żołnierz ma obowiązek podjąć wszelkie działania w celu dbania o nie , konserwacji i właściwego użytkowania.
Osoby winne strat i szkód w mieniu pociągane są do odpowiedzialności zgodnie z ustalonym trybem."

I. Umundurowanie.

• czapka wełniana do munduru paradno-wyjściowego – 1 szt./2 lata,
• furażerka bawełniana - 1 szt./1 rok (w WDW 1 szt./na 2 lata),
  Zamiast bawełnianej wydawano także z tkaniny bawełniano-poliestrowej tzw. „szkło”.
• beret wełniany – tylko w WDW – 1 szt./2 lata,
• czapka-uszanka – 1 szt./2 lata,
• szynel sukienny z pagonami i patkami - 1 szt./2 lata,
• kurtka bawełniana watowana z pagonami i patkami - 1 szt./2 lata,
• kurtka mundurowa wełniana do munduru paradno-wyjściowego - 1 szt./2 lata,
• kurtka mundurowa bawełniana z pagonami i patkami - 2 szt./1 rok,
  Zamiast bawełnianej wydawano także z tkaniny bawełniano-poliestrowej tzw. „szkło”
• spodnie wełniane do munduru paradno-wyjściowego - 1 szt./2 lata,
• spodnie do butów z wysoką cholewą bawełniane - 2 szt./1 rok,
  Zamiast bawełnianej wydawano także z tkaniny bawełniano-poliestrowej tzw. „szkło”
• płaszcz-pałatka bawełniana - 1 szt./6 lata,
• kostium (kurtka i spodnie) roboczy bawełniany z pagonami i patkami - 1 komplet/2 lata,
  
  

W grupach wojsk Armii Radzieckiej w okresie zimowym wydawany był mundur zimowy codzienny.

Wtedy żołnierzowi służby zasadniczej przesługiwała tylko jeden egzemplarz kurtki bawełnianej (lub "szkło") i jedna para spodni do butów z wysoką cholewą rocznie.

II. Obuwie.

• trzewiki do munduru paradno-wyjściowego ze skóry juchtowej lub chromowej -1 para/2 lata,
• kirzowe buty z wysoka cholewą (sapogi) -1 para/8 miesiecy,

klapki koszarowe -1 para/2 lata. Klapki te były w kilku kolorach: czarne, jasnobrązowe i ciemnobrązowe. Jak widzimy, butów sportowych to żołnierzowi radzieckiemu nie wydawano. W Siłach Zbrojnych ZSRR nie było miejsca na takie fanaberie jak sportowe buciki, zajęcia fizyczne odbywały się w sapogach.

III. Bielizna

• 
  
  
  
  
  
  
• koszula do munduru paradnego i wyjściowego – 2 szt./2 lata,
• krawat jedwabny (z jedwabiłam to ma mało wspólnego) – 1 szt./2 lata,
  Dlaczego koszula mundurowa i krawat są klasyfikowane jako bielizna? Tak radzieccy mieli i rozkminiać nie warto
• koszulka/koszula (takie radzieckie koszule z długim rękawem) – 3 szt./rok. W WDW wydawano tielniaszki.
• kalesony – 3 szt./ rok.
• podkoszulek bawełn iany – 1 szt./rok. W WDW był to pasiasta majka.
• gacie bojowo-sportowe bawełniane – 1 szt./ rok. Za dodatkową opłatą dopuszczalne było wydanie dodatkowej sztuki gaci i podkoszulka.
• ręcznik bawełniany – 3 szt,/ rok,
• ręcznik kąpielowy – 2 szt, /rok,
• chusteczki do nosa– 3 szt,/ rok,
• podkołnierzyk bawełniane – 6 szt,/ rok,
• onuce letnie bawełniane – 3 pary/rok,
• skarpetki bawełniane – 3 pary/rok,
• trykotowe rękawiczki do munduru paradnego – 1 para/ rok.
  
  IV. Bielizna ciepła (wydawana w okresie zimowym):
  
  
• koszula/koszulka ocieplane – 1 szt,/ 2 lata,
• kalesony ocieplane – 1 szt./ 2 lata,
• onuce flanelowe – 2 pary/ rok,
• skarpetki półwełniane - 1 para/ 2 lata,
• rękawiczki bawełniane – 1 para na/ lata.

W okresie zasadniczej służby wojskowej każdy żołnierz i sierżant otrzymywał do użytku osobistego przypisany mu mundur i obuwie zgodnie z normą zaopatrzeniową. Wydawany był z reguły dwa razy w roku, zgodnie z zimowym i letnim planem umundurowania (w październiku i kwietniu

W grupach wojsk Armii Radzieckiej w okresie zimowym wydawany był mundur zimowy codzienny.

Pierwsze wydanie odzieży osobom powołanym do służby czynnej następowało z chwilą ich przybycia na miejsce służby i wpisania na listy jednostek wojskowych.

Następne wydawanie elementów wyposażenia następowało wyłącznie po upływie okresu noszenia wydanych elementów lub na wskutek zużycia, nie wcześniej jednak niż przed upływem ustalonego dla nich okresu zużycia. Termin noszenia przedmiotów wydawanych poborowym do użytku osobistego i reszty wyposażenia liczony był od dnia ich faktycznego wydania do noszenia.

Odzież cywilna w której przybyli poborowi do odbycia zasadniczej służby wojskowej, po wydaniu munduru, przesyłana była na adres wskazany przez poborowego – nie było cywilek na szatni czy w izbie. Przygotowanie do wysyłki i wysyłkę mienia osobistego poborowych organizowali dowódcy jednostek. A wszystkie czynności związane z przygotowaniem odzieży do wysyłki wykonywali sami poborowi.

Równocześnie z wydawaniem mundurów wymaganych przepisami zaopatrzenia, powołanym do zasadniczej służby wojskowej wydawano komplet odzieży roboczej.

Odzież robocza była tworzona w jednostkach wojskowych z elementów munduru wierzchniego i obuwia, które przeszło ustalony okres noszenia, ale nadawało się do dalszego użytkowania bez naprawy lub po naprawie. Komplet odzieży roboczej obejmował: nakrycie głowy, kurtkę bawełnianą watowaną lub szynel, kurtkę i spodnie bawełniane oraz buty z wysoką cholewą.

W okresach, gdy noszenie ciepłej odzieży nie było konieczne, należało ją zdać do magazynu w celu czyszczenia chemicznego, naprawy i przechowywania.

Opuszczający jednostkę żołnierze służby zasadniczej lub wyjeżdżając do placówek medycznych, wychodzą z jednostki w odpowiednim do sezonu zestawem umundurowania. Osoby wyjeżdżające na krótkotrwały urlop otrzymywały także zapasową bieliznę na zmianę, ręcznik, jedną parę onuc (lub skarpetek) i mieszok.

Cała pozostała wydana odzież wyjeżdżającego podlegała obowiązkowemu oddaniu do magazynu jednostki w celu czasowego składowania.

Żołnierzom służby zasadniczej przeniesionym do rezerwy zapewniano noszone przez nich dotychczas elementy ubioru: czapkę, mundur paradno-wyjściowy z pagonami i patkami, spodnie wełniane do munduru paradno-wyjściowego, szynel z pagonami i patkami, bieliznę, ręcznik, dwie pary skarpet bawełnianych, trzewiki skórzane, pas z klamrą, pasek do spodni. dwie koszule mundurowe w kolorze ochronnym, krawat, rękawiczki bawełniane, kubek i łyżkę.

W okresie zimowym zamiast czapki wydawana była czapka uszanka, a zamiast jednej pary letnich skarpetek wydawana była jedna para skarpetek półwełnianych oraz jedna para zimowych rękawiczek bawełnianych.

Wszystkie inne wydane wcześniej przedmioty będące w użytkowaniu przeniesionego do rezerwy żołnierza przekazywane były do magazynu jednostki.

Żołnierze przeniesieni do rezerwy, którzy służyli krócej niż sześć miesięcy, otrzymywali umundurowanie trzeciej kategorii, całkowicie jeszcze zdatne do noszenia, a zamiast munduru paradno-wyjściowego, spodni paradno-wyjściowych i trzewików skórzanych otrzymywali bawełnianą kurtkę i spodnie oraz buty kirzowe.

Wszystkie elementy garderoby przeznaczone dla rezerwistów były wcześniej przeglądane, prane, czyszczone chemicznie i naprawiane. Przedmioty nie nadające się do użytku były zastępowane elementami, które były używane, ale zdatne do dalszego noszenia.

Zabrania się wymiany umundurowania i obuwia żołnierzy przenoszonych do rezerwy na sprzęt lepszej jakości, używany przez żołnierzy i sierżantów w pierwszym i drugim roku służby

W przypadku utraty odzieży przez żołnierza służby zasadniczej, w miejsce utraconego nie będą wydawane nowe. Po wyjaśnieniu przyczyn utraty mienia, decyzją dowódcy jednostki, wydane zostaną wyłącznie przedmioty używane, ale nadające się do noszenia.

#desantowyBiałogard